روحانی شهید سعید آئینه بند

زندگی نامه"

روحانی شهید: سعیدآئینه بند فرزند: محمد

استان: همدان شهرستان: تویسرکان

تولد: 01/01/1347- تهران شهادت: 30/10/1365ـ شلمچه

سال 1347 و در یکی از خانوادههای ساکن تهران سعید چشم معصومانه به این جهان گشود.

هرچند که پدر و مادرش از نظر مادی در سطح چندان بالایی بسر نمیبرد ولی از لحاظ معنوی تقریبا در سطح بالایی بودند سعید از 7 سالگی که به مدرسه میرفت نمازخواندن را بلد نبود ولی همیشه درصدد این بود که حرکات نماز خوانان را تقلید کند ولی از 9 سالگی که نماز خواندن را بلد نبود ولی همیشه درصدد این بود که حرکات نمازخوانان را تقلید کند ولی از 9 سالگی که نماز خواندن را یاد گرفت تقریبا نمازهایش را میخواند و روزههایش را تا حدودی میگرفت و در همین سن 9 سالگی خود را مردی بزرگ میدانست و به عبادت خیلی اهمیت میداد او در دوران تحصیل همیسه از لحاظ اخلاق رتبه اول را بدست میآورد و از لحاظ درس هم رتبه های بالا را کسب میکرد تا جائی که هیچگاه اطرافیانش سراغ ندارند که در اعمال عبادی خود قصوری کرده باشد و یا در مورد ادب و نزاکت به مرحلهای رسیده بود .

که هیچگاه در مقابل والدین یا خواهر و برادر بزرگترش سرش را بلند نمیکرد و بالا نمیگرفت.

در علنی شدن مخالفتهای مردم ایران علیه رژیم ستم شاهی با وجودی که دانش آموز سال اول راهنمایی بود و سن زیادی نداشت به اتفاق برادر بزرگتر خویش درتظاهرات و راهپیمایی ها شرکت می کرد و اگر برادر بزرگترش احیانا در یکی از آنها راهپیماییها نمیتوانست شرکت کند و حاضر شود خودش حضور مییافت و اعلامیههای امام امت را نیز به مشتاقان و علاقهمندان میرسانید و در برنامههای مسجد مخصوصا کارهای کتابخانه و نوشتن اعلامیههای آن کوشاتر شده بود از تمام فعالیتها و کوششهایش به دیگران چیزی نمیگفت و متواضعانه خود را عضوی پوچ و بیارزش از جامعه اسلامی به حساب میآورد.

آنگاه که در 22 بهمن ماه سال 57 پیروزی چون بهاری شکفت و به شکوه عدل و آزادی بارگرفت نهادهای انقلابی یکی پس از دیگری به پیشنهاد و امام امت از بین امت جوشیدند سعید به عضویت بسیج در آمد و از این زمان بود که دیگر بهشت زهرا و جلسات دعای کمیل رفتنش هرگز ترک نمیشد با ضد انقلابیون تا جای که میتوانست بحث میکرد که شاید به راه راست هدایت شوند و اگر بعضی از آنها لجاجت بخرج داده و قانع نمیشدند سعی میکرد جلسه را ترک نماید و چنانکه تشخیص میداد طرف مخالف جمهوری اسلامی ایران است با وی ترک معاشرت و رفت و آمد مینمود.

وی دانشآموزان سال اول دبیرستان بود که از طرف بسیج به کردستان اعزام شد و به مدت چند وقت در آنجا با مخالفان اسلام و مسلمین رزمی بیامان داشت سپس به فاو اعزام گشت و در آنجا بود که دچار موج گرفتگی شد و مدتی وی را در بیمارستان شهید کلانتری اهواز بستری نمودند و با بهبودی نسبی مجددا به جبهه های حق علیه باطل شتافت.

به آخرین سفری که به عنوان مرخصی به تهران آمد سری به مشهد مقدس زد و توفیق قبر امام هشتم نصیبش گشت ( در ضمن سعید ادامه تحصیلش را در حوزه علمیه تهران بسر میبرد و شب آخرین جمعه مدت اقامتش در تهران به بهشت زهرا رفت و فردای آن روز اقوام و بستگان دیدن و ازآنان خداحافظی نمد و پس از نهار خوردن ضمن روبوسی ما از والدین خود خواست تا در حیاط بدرقه اش نکنند و رفت و به نقل قول از مادرم که گفت همینکه رفتم آب و قرآن بیاورم برگشتم دیدم که نیست گویا کبوتری بود و پر زد و رفت که در جمع بندی نتیجه می شود قبلا روح پاکش خبر و مژده شهادت را برایش آورده بود.

در ضمن سعید در تاریخ 30/9/65 رفت و در کربلای 4 شرکت کرد چون کمی اثرات شیمیایی به او وارد شده بود برای چند روز استراحت آمدخانه و هیچوقت ماندیده بودیم موی سعید اینقدر کوتاه باشد بعدا از برادر بزرگم شنیدیم که تیر از بالای سرش رد شدهو موهایش را سوزانده و موی سرش را کوتاه کرده که کسی نفهمد این در تاریخ 14/10/65 بود که سعید آمده بود خانه برای شیمیایی شدن و در تاریخ 18/10/65 سعید دوباره رفت و بعد از چند روز استراحت 26/10/65 نامه نوشت برای ما و در تاریخ 28/10/65 نامهاش به دست ما رسید در تاریخ 30/10/65 در عملیات کربلای 5 شهید شد با گلوله ای که بر قلب وی اصابت نموده بود، چشم از هستی فانی به جهان باقی گشود و به سعادت دائم رسید در حالیکه آخرین پیامش به دوستان همرزمش چنین بوده است جبهه ها را خالی نگذارید و دشمن را نابود سازید و درگوشه و کنار کتابهایش همش چنین نوشته بوده است

در شهادت من نگریید چرا که من به گفته امام عزیز، پیروز شدم و این پیروزی بسیار شیرین و لذت بخش میباشد ، و سعید قبل از اینکه برود در عملیات کربلای 5 شرکت کند وصیت نامه خویش را بدست یکی از دوستانش داده است همان دوستش راننده آمبولانس شهادتش بود.

«روحش شاد و راهش پررهرو باد»

برای مطالعه مطالب بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید.

حدیث بهشتیان (شهدای روحانی همدان)...